Sabahın ilk ışıkları perde aralığından süzülürken mutfağa yayılan o tanıdık aroma çoğu zaman günün kaderini belirler. Kahve yalnızca bir içecek değildir ritüeldir kültürdür hatta kimi zaman kişisel bir kaçıştır.

Kahve, bizim topraklara “cool bir içecek” olarak gelmedi. O, doğrudan hayatın ortasına girdi. Osmanlı’da kahvehaneler vardı ama kimse oraya “latte içmeye” gitmiyordu. Orası sohbetin, tartışmanın, fikir üretmenin ve bazen de “her şeyi ben bilirim” amcaların mekânıydı. “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır” sözü boşuna söylenmedi. Kahve; dostluğu başlatan, barıştıran, sözleşmeleri mühürleyen bir bahaneydi.

Kahve, her dönemde farklı bir anlam kazandı. Kimi zaman sadece uyanmak içindi, kimi zaman paylaşmanın bahanesi, kimi zamansa bir sanat haline geldi. Bugün kahve dünyasında “1., 2. ve 3. nesil” kavramlarını sık sık duyuyoruz. Peki bu nesilleri birbirinden ayıran şey ne? 1. Nesil Kahve – Hızlı ve Pratik Dönem Birinci nesil kahve, 1900’lü yıllarda ortaya çıktı. O dönemde kahvenin amacı sadece “enerji vermek”ti. Hazır kahve tozları, vakumlu kavanozlar, pratik demleme yöntemleri…